Ik duikel versnellend
doorheen de Gulden Snede,
door een wolk van strikjes,
in het onbegrensde niets.
In verduizelende vaart
val ik onbegrijpend
tussen getallen en cijfers
in een ijle matrix
Een doorzichtig blad
verkleeft zich aan mijn handen
en groeit, zich ontrollend,
tot een oneindig helix
Door irreëel licht
verkleurt deze pellicule
en verglijden de pixels
tot een fotografische mix.
Ik staar met verbazing
naar dit wond’re kleinood,
tot een patroon zich tekent :
ik herken het in een flits.
Ik begrijp nu waarheen
deze boodschap me leiden wou
Dit is de Code !
De Code naar Jou !
Aramis
