Centaurus

 

 

je sterke vleugels

namen me mee

langs witte wolken

over azuurblauwe zee

   

de horizon gehuld

in nevel en zonnedauw

ver weg van het tumult

en het aardse grauw

 

de tocht was lang

en vermoeiend voor je

‘k was niet bang

‘k had vertrouwen in je

 

ik streel zacht je voorhoofd

je hals en je haar

kus de rug van je neus

‘k word ’n rilling gewaar

 

je huid voelt klam

je hijgt  zachtjes

we zijn er m’n liefste

rust nu maar uit …

 

Charlotje