De Sahara

 

duinen dansen heinderond

onder de koperen ploert

die mij keel en longen snoert

en mij naar het zuiden voert

naar beschaafde levensgrond

 

lodig stamp ik mij door ’t zand

mij langs schorpioenen wagend

waanbeelden uit ’t hoofd verjagend

zie ik een oase dagend

uit dat hete niemandsland

 

eind’loos tjok ik, schuif en stommel

door de zengende woestijn

bijtend van muskietenpijn

val ik uitgeput in zwijm

op een wijnterras in ... Lommel