03 Oktober 2005 : Eclips
de hemel was mat en mateloos eender
wolken noch sterren signeerden ‘t appel
de zon bleef gedeinsd boven grijzige beemden
en bleef stekedoof voor het ochtendbevel
hanen en pauwen kraaiden verloren
hun schreeuwen verstierven in dempende mist :
niets zou de rust van die luilak verstoren
zijn rijk ging pas onder als hijzelf ’t had beslist !
vadsig vertoevend achter een sluier
van brandewijn en verblinde wellust
ontging hem totaal hoe door zijn geluier
een kaper bezit nam van zijn havens en kust
Aramis
