de laatste nokpan viel fluks in zijn groef
de meiboom werd ho-his-gehesen ;
de rookpluim, verward en haaks in de loef,
werd plotsklaps ten hemel gedreven
uit d’engelenscharen, hen wel bekend,
weergalmde een lied van vertrouwen :
‘jij, zeemeeuw, robuust als ‘n Jan van Gent,
vond d’ edelste van alle vrouwen !”
strijk dus je vleugels en veder het nest
bevestig je ja-woord met verve
voldoe aan Elise op elk rekwest
laat niets jullie liefde bederven !
Aramis
