Herfstmijmering
De vochtige herfstlucht verklamt het papier
en doet mijn pen ongeremd menstrueren.
Ik mijmer bij de geur van de late anjelier
wijl de sterren de maan in zijn halo salueren.
De zomerse avonden lijken definitief voorbij.
Een lankmoedige piano tempert de overgang zacht.
Twee ballerina’s schoverdijnen sierlijk langszij
en verdwijnen zwevend in de verkillende nacht.
Hedera en chrysanten domineren welig de tuin
en bieden het spinrag een bedauwende kans.
De kleuren verglijden naar organisch geelbruin
waarop morgen de septemberzon parelend glanst.
Goudrenetten tinten zich naar de kimmende planeet
die de wassende maan roodbrandend naijlt
en vanuit zijn dichtste aphelium de wapens smeedt
tegen zijn aardse rivaal, die de hinderlaag peilt
Terwijl de egel zich angstig onder het sedum verschuilt
en de kikker zich aan zijn nachtoperette waagt
voel ik hoe de wind stilaan hemelwaarts ruimt
en de uil zich klapwiekend van de toren losmaakt
Mij vastklampend aan zijn pluizig nekdons
achtervolg ik de ijle danseuses met al mijn krachten.
Neergestreken op een parket van geurend herfstbrons
verzwind ik in een roes van gedichte gedachten ...
Aramis
