Love hurts

 

verstrooid dravend op regenpaden

met voorrang die ik blindlings nam

ontging mij, toen de zon kwam dagen,

hoe jij zo plots van schuinrechts kwam

 

onthutst trokken we onze teugels

maar onvermijd’lijk was de knal

we stuikten hard uit onze beugels

en kwamen zwaar verliefd ten val

 

kwetsuren die naar streling dorstten

lengden ons bloed met witte wijn

die knisperend van pijn verkorstten

tot een helend liefdesgratin

 

Aramis