De XX werken van Heksie Perfeksie
Heksie kalligrafeert
ik prees steeds haar veelzijdigheid
als beloftevol artiest
en vond haar eindelijk bereid
om mee te gaan naar Diest
duisternis viel over het hof
waar ooit begijnen leefden
daar etste ze d'eerst' apostrof
terwijl haar vingers beefden
het bister zoog zich in haar blad
tot een sierlijk kapitaal
zelf noemde ze 't een vunzig klad
voor mij was het geniaal
straks woekert ze met het talent
van haar creatiedrift
en lees ik het huisreglement
in Italiaans Mercator-schrift
Heksie's hondjes
op zondagmorgen, na 't ontbijt
weerklinken hier luide alarmen
de hondjes zijn klaar voor de strijd :
Heksie leidt hen zonder erbarmen
't gevecht ontbrandt in 't schuimend bad
zij dwingt hen daar in hondjeszit
er wordt geschrobd, gezeept, gespat
zo worden ze 'witter dan wit'
nadat de schade werd hersteld
zijn ze nu klaar voor een optreden
dus gaan we wandelen in het veld
langs hegjes, baantjes en hofsteden
Heksie houdt hen gestreng aan banden
maar in een snelle handomdraai
gaan de terriers zalig landen
in een dagverse koeienvlaai
Heksie
strikt
wie ons met een bezoek vereert
trekt hier al snel de ogen open
op zich is er hier niets verkeerd
maar ons huis bulkt van vlinderknopen
reeds bij de voordeur lacht een strik
die 't half inkomportaal omspant
gordijnen zijn keurig geschikt
met een royaal gevlochten band
geurzakjes in diverse tinten
worden niet zomaar geparkeerd
maar met een staart van krolse linten
tegen de muren gedrapeerd
van kleinkind tot overgrootvaders
duikt een dozijn portretten op
in gestileerde snuisterkaders
met krulstrik op vergulde kop
sta ik gekleed voor een receptie
pak ik een levensgrote schrik
want van de trap daalt plots mijn heksie
onder een hoed ... met reuzestrik !
Heksie kliedert
zodra de lange winteravond valt
en ‘t huisgerief staat weer aan kant
wordt de ezel in het licht gestald
en vindt ‘t penseel de meesterhand
dan geuren kleuren door het huis
en wiegt en baart het verfpalet
ik zie hoe zij dan openbruist
en creatief zichzelf ontzet
ik zie haar schepen en getijden
haar bosjes van groen schaamtehaar
een zon die stervensnood moet lijden
stillevens op een oud altaar
zonder dat zij haar stem verheft
krijg ik het echter aan mijn tikker
want voor ik ‘t goed en wel besef
poseer ik in mijn blote flikker
Heksie douwt
ze telde met spanning elke dag
nerveus als een dozijn tifosi
de deurbel gaat en op de slag
grijpt ze gretig de maxicosi
luiers dampen doorheen het huis
met een parfum van zoete kak
't poepje wordt er met zorg gekuist
de brabbelaar vindt zijn gemak
ze drijft de wieken van 't mobieltje
boven het knusse kinderbed
en bij een rustig melodietje
schenkt ze de baby wiegepret
patatjes met groenten en kruidjes
verplet ze in de mangelaar
en ook mijn stamppot met ajuintjes
staat samen met zijn bordje klaar
Heksie shopt
zodra ze mij en de hond volleerd
op een caféterras parkeert
krijgt ze de winkels in de smiezen
en pakt dan enthousiast haar biezen
een lichte huppel in haar tred
verraadt haar diepste binnenpret
nu is ze in haar beste noppen
en kan weer uitgebreid gaan shoppen
terwijl ze her en der flaneert
en keurt en past wat zij begeert
geef ik mijn ogen goed de kost
vanop mijn stadse uitkijkpost
...
uren verstreken wijl ik las
ik ben al aan mijn vierde glas
toch blijf ik rustig en bedaard
want ze vergat mijn VISA-kaart :)
Heksie kweelt
van de was naar de plas
van de keuken naar de kast :
op haar bezem gespt ze rond
met een trekje om haar mond
scheert ze effe fluks langszij,
hoort er vast een deuntje bij :
was’t zoëven een Joe Cocker
dan is’t nu een ouwe rocker
Brian Adams klinkt soms door
en dan zing ik mee in koor
maar weerklinkt Marco Borsato
dan tune ik door naar ‘n staccato
wijl ze beneden de droogkast vult
en met van ’t Groenewoud meebrult
steek ik propjes in mijn oren
opdat ze mijn schrijfwerk niet zou storen
als fan van Quatro en The Stones
en van Dulfer’s saxofoons
staat ze strijkend luid te gillen
en brengt ze’t hele huis aan ’t trillen
hoort ! nu kweelt ze Ramazotti
(altijd beter dan Helmut Lotti)
gelukkig is ze geen smartlap-fan
of ik kocht haar een caravan
Heksie blogt
na ‘t gedane werk valt mijn duizendpoot
mij doodvermoeid in de dichtersschoot
bij een bakje troost en een broodje jam
informeert ze of de muze kwam
ik hap even mee van ’t waldkornbrood
en zeg knipogend : “je mailbox staat rood”
Haar moeheid smelt als sneeuw voor de zon
(maar geen nood … want nu dweil ik de grond )
in zeven haasten start ze haar PC
en ploegt zich door haar berichten-zee
een paar vriendinnen zijn aan beurt
totdat ze zich plots om iets bescheurt …
met mijn handen diep in het afwassop
hoor ik haar intensief klaviergeklop
een bevrijdend ”Joehoe ! De upload is gelukt !”
weerklinkt door de hal wijl ze naar boven oprukt
een paar uren en zeven tellen later
krijg ik bericht van een confrater
“zeg, wat mag ik van jullie verwachten ?
ik las zonet jullie Gedichte Gedachten”
Heksie kiekt
Vanaf de eerste crocus
tot de allerlaatste chrysant
richt heksie haar focus
op alles wat leeft in 't land.
In onze tuin vol mezenbollen
verschanst ze zich maar al te graag.
Vinkjes en verdwaalde mollen
kiekt ze vanachter de buxushaag.
Met de luxmeter ter hand,
sluipt ze als een volleerd cineast.
Ze zoekt, zoomt, fixeert en spant
regelt witbalans en lichtcontrast.
Kleurfilters en breedhoeklenzen,
flitsers en ASA-gevoeligheid :
steeds verlegt ze haar grenzen
en haar uiterste sluitertijd.
Piept de zon boven de wolkenwal
dan zoekt ze een landschapsperspectief
en gids mij over berg en dal
als lastezel met het loodzwaar statief
Heksie squasht
Ze knoopt haar gympjes vastberaden
en knabbelt een stukje chocolade :
na een Double-Lait van Côte d’Or
ontpopt ze zich tot bloeddorstig carnivoor
Het zwarte balletje met de 2 gele stippen
laat ze wringend uit haar broekje glippen
Nu slaat ze met lange, gestrekte lateralen
zichzelf warm en soepel in een stuk of honderd halen.
We tossen eerlijk met mijn Wilson-racket
Ik heb chance, ’t is W … ik ben aan zet !
Met mijn eerste dropshot in de linkerhoek
open ik fier het score-boek : 1 – 0.
Heksie rent en crosst en smasht zich te pletter
op elke run volgt haar journalistiek gekwetter.
Het heeft echter allemaal weinig om het lijf :
Ik leid intussen immers met 6 – 5 ;) !
Onze handdoeken zijn tot zeikens nat
en het eerste flesje Isostar hebben we gehad.
Verdorie, ik moet nu echt alles geven
De stand is inmiddels : 7 – 7 !!!
Ik probeer haar met een kus af te leiden
Maar haar blik kan nu dikke staalplaten snijden !
Nu is het écht erop of eronder
Aï ! t Is 8 – 8 ! Nu komt het gedonder !!!
Haar chocolade is op ! Ik kan ’t niet geloven !
Lap ! Discussie ! Haar bal was erbòven !
Allez, ‘k zal maar toegeven : ze wint met 8 – 9
(een musketier met fair-play kan daar best tegen (roll) )
Heksie kookt
Zodra ik een kilo patatten heb gejast
word ik naar mijn schrijfkamer verkast.
De keuken wordt nu het rijk der vrouw
met stiekem geurcontact via de spouw (roll)
Uiteraard gaat onze liefde door mijn maag
en dus bespied ik het kookproces graag.
Ik heb geen flauw idee wat het gaat worden
en zie het straks wel op de gekruide borden.
Na het knisperend geluid van groene selder
haalt ze de bourgondische terrien uit de kelder,
met een poot van het varken en van het schaap,
een bundeltje wortelen, prei, ajuin en raap.
Takkend gehak op de houten snijplank,
klokkende geluiden van geestrijke drank,
spetterend gesis van bradende vette worsten,
een zeldzame vloek wanneer ze wat morste …
Mijn hongerige fantasie slaat flink op hol
wijl de beer in mijn maag vervaarlijk grolt.
Met tijmdampen geselt heksie me met sadisme
al weiger ik elke vorm van genezend exorcisme.
Ik zie dansende carbonaden en zingende kwartieren
tot de keukendeur, met schurende scharnieren,
mij uit een lethargische zwijm komt wekken :
“Over een half uurtje mag je de tafel dekken !”
Met trillende handen een draaiende ogen
kom ik verwilderd van de trap gevlogen.
Het kan ook niet anders, want ik ben verzot
op haar ongeëvenaarde, winterse …. vlaamse hutsepot !
Heksie washt
Elke zaterdag trekt ze ten dans
met schrobborstel en waterlans.
De hi-tech car-wash om de hoek
is immers lang niet goed genoeg !
Ze zet de bussen klaar voor straks :
de voorwas, de volzeep en de wax.
Eerst wordt de auto flink ontstoft
zoniet wordt ‘t koetswerk sfeerloos dof.
Met thermometer en maatbeker
doseert ze als een apotheker.
Geen gel werkt immers rabiater
dan 10 cc additief in zeer heet water.
Na een bruisende schuimende plons
volgt de eerste wreef van de spons.
Het sop zabbert sissend over het dak
en stort zich gulzig op de bevuilde lak.
Heksie schrobt en wrijft onverstoord,
en spoelt en herspoelt de hele tijd door.
De wieldoppen, spiegels, lichten en ramen
onderwerpt ze aan een streng examen.
Gecrashte insecten komen in ‘t zicht
en worden van hun rustplaats gelicht.
Na de vochtverdrijvende osmose
volgt een diepe simoniseernarcose.
Met een tipje van de fluwelen doek
reinigt ze de allerkleinste hoek.
En als het chroom weer blinken gaat
toont ze zich straks wellicht weer op straat.
Heksie knipt
Diep in de sjakosj van Heksie
- meer bepaald in de non-food sectie -
verschuilt zich schalks een schamper schaartje
dat zich wreekt op ’t kleinste haartje !
Zodra het oog valt op een vezel
springt het op als een wilde wezel.
Rijgt een draadje uit ‘t capuchon
dan flits het knippend in de zon.
Uitgerafelde pennezakjes,
zich vergroeiende bonsai-takjes,
opverende textielrandjes,
losgeraakte teenwilgmandjes :
alles met een losrakend eind
wordt weer keurig bijgelijnd.
Vertoont mijn kapsel krullend vlas
of piekt wat schuchter neusgewas
dan wacht mij verhoor noch proces
maar vlieg ik dadelijk onder ’t mes !
Niets ontsnapt aan het spiedend stel
de ene keurt scherp, de ander knipt fel.
Kortwiekend gaan ze door het land.
Hou al wat los zit goed in d’hand !!!
Snip snip snip snip ……
Heksie wiedt
Het kleurig kniematje ligt al klaar
en daar is Heksie met de schaar.
Het klinkerpaadje naar de deur
krijgt dadelijk zijn najaarsbeurt.
Ze zet zich schrap over de mand
waarin ze een GFT(°)-zak spant.
Ze dumpt de kluiten wildgewas
de een na de ander in die afvaltas.
Zwetend onder de najaarszon
krabt ze de wortels uit de grond.
Ik overschouw de hele sport
van onder de begroeide car-port.
Maar heksie krijgt me in de smiezen
en dus mag ik al dadelijk kiezen :
“Bewerk jij de boorden van de koer,
of doe je de shopping bij Carrefour !?”
Dus gaat de kantmaaier in de stekker
en stort ik mij op de bodembedekker
Zzzinggg … daar gaat het vuige mos
en ’t dode onkruid wordt ook de klos.
De laatste bladeren werden opgeprikt
en de composthoop flink aangedikt.
Ik maak aanstalten om te verdwijnen
maar hoor :”Zou je nu ’t brandhout niet kleinen ?”
Heksie breit
Ze schuift het wolkastje langszij
en legt de bollen op een rij.
Het patroon uit Burda Moden
kleurt ze bij met waspotloden.
Drie woldraden treden in de strijd
en worden als touwbruggen aangeleid
naar het kruispunt van de lansen
waar ze zich in vlechtwerk schansen.
Boven haar vrouwelijke welving
dwingt heksie hen tot onderwerping.
Onder mitraillerend gerikketik
ketent zij de dradige logistiek.
Controle met het rollend lint
levert resultaat dat haar goed zint.
Een derde lans komt ten tonele
ter sluiting van de breipercelen.
Van het kluwen overleven slechts
een paar steken links en averechts.
Toch voel ik me veilig en verlaat me
op haar reddende draad van Ariadne.
Heksie strijkt
De radio op halfzacht,
met zicht op tuinse pracht,
scheidt ze kleur van blank
in stapels naast de plank.
Eens ’t ijzer onder stoom,
komt ‘t witgoed onder 't chroom
De kamer raakt versmogd
tot een turkse saunakrocht.
Met sardonische pret
worden zakdoeken geplet,
broeken vorm gegeven
en hemden gladgesteven.
Een valse plooi of boord
wordt foutloos opgespoord,
met deskundigheid bekeken
en naadloos weggestreken.
Langsheen de rijen knoopjes
en de fijne schouderboordjes
brengt ze ‘t hete wapen in lijn
voor een feilloze schaverdijn.
Rond een stevig stuk karton
plooit ze alle randjes om
zo schikken de stapeltjes textiel
zich in een gelijnd en haaks profiel.
Heksie boent
Geknield als een geisha
kruipend als een cobra
ligt ze lonkend op de loer
naar elk vlekje op de vloer
Met de loep op de fijne neus
scant ze de voegen minutieus
Op het puntje van haar mesje
sterft het laatste huisstofnestje
Onder haar vod vol javel
en het meedogenloos zeemvel
schrikken de oude planken
tot ze maagdelijk verblanken
Na arrestatie van de laatste pluis
geurt de boenwas door het huis
het parket gaat nu weer glimmen
maar ’t wordt heel gevaarlijk gymen
Want komt de kluns dan thuis,
prijst hij voldaan haar kuis,
en glijdt de kristalvaas met verve
tot een miezerig hoopje scherven
Heksie behangt
Het haar op een dotje
beklautert Charlotje
in verfgevlekt topje
het gammele stap-opje
Met beheerste hand
langs de klamme rand
lijnt ze 't wakke vel
tot ‘t motief versmelt
Welvend en wuivend,
het muurtextiel schuivend,
wrijft ze, breed wolkend,
blazen achtervolgend.
Ze knipt als een chirurg
het papier in de rug
om hoekjes te kanten
of een spot in te planten
In kleermakerszit
met mikkend ooglid
klieft ze ’t breekmes
langs de plint van ‘t bordes
Met een ultieme wreef
voltooit ze de kleef
van de laatste moot.
De oude kamer is dood.
