Ongenaakbaar

het groen dat in lenten bloeit
en moedeloos bij herfst verkleurt
valt ziekte en sterven te beurt
waarna het met de grond vergroeit

dieren kruipen uit het nest
deinen mee op de seizoenen
maar zelfs machtige griffioenen
wacht de slachting of de pest

mensen mogen denken, leren
maar onsterflijk zijn ze niet
levenslang weerklinkt het lied
dat zij tot as wederkeren

één ontspringt dit wel en wee
bruist en wervelt door de eeuwen
laat zich geen einde toeschreeuwen
ongenaakbaarheid ... de zee

 

Aramis