Lotje

 

Je lichtte je voordeur uit haar hengsels

en ‘k bracht ze naar ’t containerpark.

Je koos uit vele kleurenmengsels

tot j’er een vond die je goed zat.

 

Niet dat die ouw’deur was versleten :

je had ze, zoals alles, uitstekend gesoigneerd

maar sinds je dochter Van Olmen ging heten

was de naam op je deur eigenlijk verkeerd.

 

Voilà, vandaag wordt de nieuwe ingezegend

met eiken blad en gouden klink

en ook het huisnummer werd geregeld :

wacht tot de zon die 50 blinkt !

 

En blinken ja, dat doe je al jaren,

vooral en ‘t meest van de binnenkant !

Dus werd het tijd, vonden we tegaren,

voor extra schmuck aan de buitenkant !

 

 ***

 

Toch was er nog iets dat je wilde

en dat zich ooit realiseren zou,

zodra ons wild water zich stilde :

het groot bewijs van liefde en trouw.

  

En ja, ik vroeg je een paar uur geleden

op ’t stadhuis, met een beetje tralala,

of we ons lief en leed zouden delen

je twijfelde niet en antwoordde ... ‘ja !’

 

Dank u, Lotje .. we gaan ervoor !

 

Jan