Schone dagen

 

 

 

nog warmt de zon de bruine kruinen

waaronder loof geelvlokkig valt

verstrooid laat ze haar stralen schuinen

impressionistisch over 't land

 

onder een stoet van herfstboleten

rukken hooiwagens af en aan

fijn spinrag sluiert donk're spleten

waarin vliegen ter ziele gaan

 

een late bij, beduusd en traag,

zoekt aarzelend zijn evenwicht

schaduwvormen werpen zich vaag

 

langrekkend door het vergezicht

en bij 't gescharrel in de haag

dooft zich langzaam het hemellicht

 

Aramis