Baron Jean Michel de Sélys-Longchamps D.F.C.,

  Maredsous 1933 …

 Nadat Jean de Sélys het college de rug toekeerde
   vond hij zijn roeping in de militaire spirit en moraal.
    Toen hij bij de Gidsen tot officier promoveerde
     werd hij gemobiliseerd bij de slag aan het Albertkanaal.

De capitulatie die er kwam na amper achttien dagen
bracht zijn patriottisme en strijdlust niet in het gedrang.
Hij droomde om vanuit Engeland de bezetter te belagen
en bezorgde zich gedurfd een lift op een Duitse tank.

Nabij Duinkerken sprong hij van het Kampfkanon
en sloop door de gevechtslinies naar het strand.
Hij bereikte er heelhuids een Brits Expeditiebataljon
en slaagde via De Panne in zijn tocht naar de overkant.

De vorming van een Belgisch leger in onbezet gebied
lokte hem snel terug naar Zuid-Franse contreien.
De Wapenstilstand van Compiègne deed die hoop teniet
en de luitenant vluchtte naar Gibraltar via Marseille.

In Marokko trof hij enkele belgische piloten
en zocht met hen een vluchtlijn naar Londen.
Zij werden verraden en in Marseille opgesloten
en later naar het kamp van Montpellier gezonden.

Jean ontsnapte en trok te voet over een Pyrenneeënpas
om via Spanje de volunteers bij het RAF te gaan vervoegen.
Nadat hij hiertoe schalks zijn leeftijd had "aangepast"
wist hij zich met een zitje in de pilootklas te vergenoegen.

Zijn liefde voor traditie bleek uit het kaki-uniform
dat hij nog lang na zijn RAF-aanwerving bleef dragen
Half augustus ’41 haalde hij de gedroomde norm
en mocht met het 609 Squadron boven de krijtkusten jagen.

Met enthousiasme volbracht hij talloze gewaagde missies,
bij dag en bij nacht, boven land, zee of kust.
Hij beschoot duitse treinen, boten en transmissies :
de geallieerden prezen hem voor zijn gedurfde aanvalslust.

Intussen was zijn vader aan NAZI- folteringen bezweken
nadat hij als verzetsman was opgepakt door de SIPO.
Jean ontwikkelde het plan zich offensief te wreken
op het Brussels hoofdkwartier van de GESTAPO.

Louizalaan 453 verborg inderdaad vreselijke geheimen.
Uit zijn kelders klonken zweepslagen en kermend gehuil.
Hier "boekte" men de reizigers voor de deportatietreinen
en op de bovenste etagen gingen SS-kopstukken schuil.

Vanuit Manston in Kent bereidde de piloot zijn plan
en vroeg de RAF permissie voor zijn minutieuse aktie.
Wijl een Brusselse vriend een oog hield op het pand
wachtte de Sélys ongeduldig en vergeefs op reactie.

Duizend belgische vlagjes die hij schoolkinderen liet maken
laadde hij op een morgen in zijn Hawker Typhoon.
Hij stouwde kerozine tot de fuselage begon te kraken
en propte de munitie tot in de zak van zijn rantsoen.

Met zijn flight sergeant vertrok hij op bevolen missies
en bombardeerde spoorwegen tussen Kortrijk en Gent.
Het weer was prachtig en bood ideale condities :
hij beval zijn makker alleen terug te vliegen naar Kent.

Erg laag om de Duitse luchtafweer te vloeren
scheerde hij verder oostwaarts over Aalst en Zellik.
Tegen de opgaande zon bezorgden de contouren
van het Paleis van Justitie hem zijn langverbeide kick

Boven de imposante arcades van de Centenaire
zwenkte hij vaardig naar de renbaan van Bosvoort
Hij veegde het parelend zweet van zijn oculair
en ontgrendelde de pal van de kanonnen aan boord.

Vanop tweeduizend voet volgde hij de lanen
en neigde de stick met de scherpte der atomen
Hij dook resoluut naar de kruinen der platanen
welke de mondaine Lousialaan omzoomden.

Deze leidden hem recht naar de uittorenende building
waar het schorremorie der SS zich ongestraft bevond.
Zijn persoonlijk missie naderde zijn voltooiing :
over enkele seconden wachtte hen rook uit zijn vuurmond …

 

Zodra hij de stoeprand binnen schootsafstand kreeg

mikte hij zijn vizier op dit lijnvormig arduin.

Zijn kist optrekkend vuurde hij zijn kanonnen leeg

en genoot van het geratel onder zijn trillende duim.

 

 

Gedurende twintig seconden onderhield hij het vuur

en verpulverde de gevelstenen van dorpel tot nok.

Geen enkele inslag raakte het huis van een buur

wijl zich in het SS-pand de absolute vergelding voltrok.

 

 

Duizend vlaggetjes dwarrelden door het ochtendlicht

op zijn terugweg over het veld van de Brusselse daken.

Hij dropte een Union Jack boven de tuin van zijn nicht

alsook  een Tricolore bij het paleis van Laken.

 

 

Licht hilarisch klom hij terug naar tweeduizend voet

en zette westelijk koers naar zijn basis in Manston.

Vijfendertig minuten later bad hij zijn ‘weesgegroet’

en zette er zijn Hawker feilloos aan de grond.

 

 

Zijn vliegcamera bleek technisch te hebben gezwicht :

er bleven geen foto’s van zijn succesvol streven.

Pas veel later bereikte hem het heuglijk bericht :

zijn aanslag kostte vier SS-Hauptsturmführers het leven.

 

 

Het militaire tribunaal oordeelde echter onbevangen  :

“Hij handelde op eigen houtje en diende gedegradeerd”

Driftig gejouw steeg op uit de piloten-rangen :

“Jean de Sélys is een held en dient aldus vereerd !”

 

 

De brusselse bevolking feestte in vreugde

al volgden arrestaties uit woedende vergelding.

De man die het verzet met zijn moed verheugde

ontving kort daarop de nobele DFC ⁽⁵⁾-onderscheiding.

 

 

Zijn onverdroten inzet en hardnekkige vechtlust

maakten hem legendarisch en immens populair.

Hetzelfde jaar stortte hij neer op de Oostendse kust

Maar zijn woorden werden gevleugeld : “I got them square !”

 

 

 

 

Aramis

 

 

                  

 

 

 

 

⁽¹⁾ Compiègne :Ondertekening van de wapenstilstand tussen Frankrijk (Pétain) en Duitsland (Hitler) op 22 juni 1940, in dezelfde treinwagon als bij het einde van WO I

 

⁽²⁾ RAF :Royal Air Force, de britse luchtmacht

 

⁽³⁾ SIPO :Duitse Sicherheitspolizei

 

⁽⁴⁾ GESTAPO :Duitse Geheime Staatspolizei

 

⁽⁵⁾ DFC :Distinguished Flying Cross

 

De Galerij     *     Een voor Allen     *     Gastenboek