Steengroeve

 

 

 

Langs bruinbegrinde, knokige wegen,

dicht overluifeld door harsend groen,

vind ik, onder een heuvelkam gelegen,

een oudbegaaid en stoffig paviljoen.

 

Een roestig bord in gedeukt email,

bebaard met wolfsklauw en madelief,

vermeldt nog net het vergane detail :

"Attention ! Vorsicht ! Explosifs !"

 

Een kuil met uitgehakte flanken

doemt dreigend op in het voordiep.

Bij hazelaars die het hek omranken

overschouw ik hoe het wild ontsliep.

 

Ooit werd de stilte hier beschoten

met ladingen op 't middaguur.

De groeve werd sindsdien gesloten

ten prooi aan ongerept natuur.

 

Genietend van de woudse rust

bespied ik een hagedis in de zon

die zich in karstholten verlust

en versteend een bezige mier belonkt ...

 

Aramis