Tabbak Tabbak (°)

 

 

 

 

Uit de witte potdichte decembermist

doemt het silhouet van de vroegste kotter

glijdend  langsheen de roestige vlotter

waarop ik verkleumd de slaap heb gemist

 

Het blad in mijn handen bleef onbeschreven

maar mijn denktank werd tot fluitens gevuld

Golven die nu mijn staketsel doen beven

 beroeren het riet dat de Schelde-oevers hult

 

Mijn ogen staren verzwaard naar het schip

dat alweer verdwijnt in de nevelse nacht

Uit de steven,  ergens tussen groene en rode stip,

dieselt het vertrouwde .. tabbak tabbak ….

 

 

Aramis